درس چهل و پنجم تفسير سوره الاخلاص

[قريب الله مطيع]

تفسير سوره الإخلاص مکي و 4 آيه است.
بسم الله الرحمن الرحيم
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ. بگو: اوست خداي يکتا،
اللَّهُ الصَّمَدُ. خدايي بي نياز که در، حاجت به او رو کنند،
لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ. نه زاده است و نه زاده شده،
وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُوًا أَحَدٌ. و نه هيچ کس همتاي اوست.
تفسير:
«قُل» با يقين قطعي و با باور و شناخت بگو:« هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» خداوند يگانه و يکتا است و يگانگي فقط در او منحصر است. پس او داراي يگانگي کامل است و داراي نام هاي نيکو و صفات والا و کارهاي مقدس است و همانند و شبيهي ندارد.
« اللَّهُ الصَّمَدُ» و بندگان براي رفع همه نيازهايشان رو به سوي او مي آورند. پس مردم جهان بالا و پائين به شدت به او نيازمندند و نيازهايشان را از او مي خواهند و در کارهاي مهم خود رو به سوي او مي کنند. چون او در صفت هايش و در دانايي و علم کامل مي باشد. و بردباري است که بردباري او کامل است و مهرباني است که رحمت او همه چيز را فرا گرفته است و ساير صفات او چنين مي باشند.
و از کمال خداوندي اين است که او« لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ» فرزندي نزاده و نه زاده شده است چون در کمال بي نيازي مي باشد.« وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُوًا أَحَدٌ » و در صفات و نام ها و کارهايش همگون و همتايي ندارد. خجسته و با برکت است خداوند متعال. اين سوره مشتمل بر توحيد اسما و صفات مي باشد.
پايان تفسير سوره الاخلاص