المساعد الشخصي الرقمي

مشاهدة النسخة كاملة : درس سي و دوم تفسير سوره الزلزله


قريب الله مطيع
_16 _December _2013هـ الموافق 16-12-2013م, 10:08 AM
تفسير سوره الزلزله
مدني و 8 آيه است.
بسم الله الرحمن الرحيم
إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا آنگاه که زمين لرزانده شود به سخت ترين ، لرزه هايش،
وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا و زمين بارهاي سنگينش را بيرون ريزد،
وَقَالَ الْإِنسَانُ مَا لَهَا و آدمي بگويد که زمين را چه ، رسيده است?
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا در اين روز زمين خبرهاي خويش را حکايت مي کند:
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا از آنچه پروردگارت به او وحي کرده است
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ در آن روز مردم پراکنده از قبرها بيرون مي آيند تا اعمالشان را به آنهابنمايانند
فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ پس هر کس به وزن ذره اي نيکي کرده باشد آن را مي بيند
وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ و هر کس به وزن ذره اي بدي کرده باشد آن را مي بيند
خداوند از آنچه در روز قيامت اتفاق مي افتد خبر داده و مي فرمايد:« إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا» زمين به شدت تکان مي خورد و به لرزه انداخته مي شود تا نشانه هاي آن فرو ريزند.
و کوه هاي آن از هم مي پاشد و تپه ها برابر مي شوند و زمين به ميداني صاف و همواره و بدون فراز و نشيب تبديل مي شود. « وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا» و زمين مرده ها و خزانه ها و گنج هايي را که در درون اوست بيرون مي اندازد.
« وَقَالَ الْإِنسَانُ مَا لَهَا» وقتي که انسان حالت بزرگي را که به زمين دست داده است مشاهده مي کند مي گويد:« آن را چه شده است؟» . « يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا» در آن روز زمين به خوبي ها و بدي هايي که مردم روي زمين کرده اند گواهي مي دهد. پس زمين از جمله گواهاني است که بر اعمال بندگان گواهي مي دهد.
« بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا» چون خداوند به زمين دستور داده که به آنچه روي آن انجام شده است گواهي دهد و زمين هم از دستور خدا سرپيچي نمي کند. « يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ» در آن روز مردم به صورت دسته هاي متفاوت پراکنده مي شوند تا خداوند کارهاي بد و نيکي را که کرده اند به آن ها نشان دهد و آن ها جزاي کارهايشان را بطور کامل ببينند.
« فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ؛ وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ » اين همه ي خير و شر را فرا مي گيرد ، چون وقتي انسان پاداش و کيفر هر آنچه را کرده است مي بيند گرچه به اندازه ذره اي باشد ، بالاتر و بيشتر از آن را به طريق اولي خواهد ديد. همان طور که خداوند متعال مي فرمايد:ن يَومَ تَجِدُ کُلُّ نَفسِ مَّا عَمِلَت مِن خَيرِ مُّحضَرَا وَمَا عَمِلَت مِن سُوءِ تَوَدُّ لَو أَنَّ بَينَها وَبَينَهُ أَمَدَا بَعيدِاَ» روزي که هرکس کار خوب و بدي را که انجام داده است حاضر مي يابد و دوست داردکه ميان او و آن فاصله دوري بود. « وَوَجدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِراَ» و آنچه را که انجام داده بودند حاضر و آماده مي يابند.
در اين جا آدمي بر انجام کار خير هرچند اندک باشد تشويق شده است و از انجام کار بد هرچند ناچيز باش برحذر داشته شده است.
پايان تفسير سوره الزلزله