قريب الله مطيع
_13 _December _2013هـ الموافق 13-12-2013م, 04:39 AM
تفسير سورۀ النازعات(15-26)
هَلْ أتَاكَ حَدِيثُ مُوسَى آيا داستان موسي به تو رسيده است?
إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى آنگاه که پروردگارش او را در وادي مقدس طوي ندا داد
اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى به سوي فرعون ، برو که طغيان کرده است
فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَى أَن تَزَكَّى بگو : آيا تو را رغبتي هست که پاکيزه شوي،
وَأَهْدِيَكَ إِلَى رَبِّكَ فَتَخْشَى و من تو را به پروردگارت راه بنمايم و تو پروا کني?
فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَى پس آن آيت بزرگ را به او نشان داد
فَكَذَّبَ وَعَصَى و او تکذيب کرد و عصيان ورزيد
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَى سپس پشت کرد و مي شتافت
فَحَشَرَ فَنَادَى پس همه را گرد کرد و ندا داد ،
فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَى و گفت : من پروردگار برتر شما هستم
فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَى خدايش به عذاب آخرت و دنيا گرفتار کرد
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَى در اين عبرتي است براي کسي که مي ترسد.
خداوند متعال به پيامبرش محمد(ص) مي فرمايد:« هَلْ أتَاكَ حَدِيثُ مُوسَى» آيا خبر موسي به تو رسيده است؟ اين سوال از امر بزرگي است که به وقوع پيوسته است. يعني آيا خبر او به تو رسيده است آنگاه که « نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى» پروردگارش او را در وادي پاک« طوي» صدا زد؟
طوي جايي است که خداوند در آن جا با موسي سخن گفت و با اعطاي رسالت بر او منت گذارد و او را به همراه وحي مبعوث کرد و برگزيد. پس به او فرمود:
«اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى» برو به سوي فرعون که او سرکشي کرده است. يعني برو و با سخناني نرم و مهربانانه او را از سرکشي و طغيان و شرک ورزيدن و نافرماني بازدار.« لَّعَلَّهُ يَتَذَکَرُ أَو يَخشَي» شايد او پند پذيرد يا بترسد.
« فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَى أَن تَزَكَّى» پس به او بگو: آيا مي خواهي به خصلتي پسنديده و زيبا که خردمندان در به دست آوردن آن از يکديگر پيشي مي گيرند روي بياوري؟ و آن اين است که خود را پاکيزه گرداني و خويشتن از از آلودگي کفر و طغيان پاک کني و به سوي ايمان و عمل صالح بيرون بيايي؟!
« وَأَهْدِيَكَ إِلَى رَبِّكَ» و تو را به سوي خدا راهنمايي کنم و عوامل رضايت و خشم خدا را برايت بيان نمايم؟!« فَتَخْشَى» پس چون راه راست را بشناسي از پروردگارت بيمناک خواهي شد. اما فرعون از پذيرفتن آنچه موسي او را به سوي آن فرا خواند امتناع ورزيد.
« فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَى» و نشانه اي بزرگ را به او نشان داد. پس اين منافاتي با تعّدد معجزات ندارد.« فَأَلقَي عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعبَانُ مُّبينُ؛ وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذا هِيَ بَيضَآءُ لِلّنظِرينَ» موسي عصايش را انداخت و ناگهان به اژدهايي آشکار تبديل شد. و دست خودش را از گريبان بيرون کشيد و ناگهان براي بينندگان سفيد و درخشنده گرديد. « فَكَذَّبَ وَعَصَى» فرعون حق را دروغ انگاشت و از فرمان خدا سرپيچي کرد. « ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَى» سپس پشت کرد و رفت و براي مبارزه با حق به کوشش و تلاش پرداخت.
«فَحَشَرَ فَنَادَى؛ فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَى» فرعون لشکريانش را جمع کرد و ندا زد و به آن ها گفت:« من پروردگار برتر شما هستم». پس مردم سخن او را باور کردند و به باطل او اقرار نمودند زيرا عقل آن ها را به بازيچه گرفته بود.
« فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَى» خداوند عذاب فرعون را نمونه اي از عذاب دنيا و آخرت و هشداري براي ستمگران قرار داد. « إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَى» بي گمان در گرفتار شدن فرعون به عذاب براي کسي که از خدا بترسد پند و عبرت بزرگي است. چون هرکس که از خدا بترسد از نشانه و عبرت ها فايده مي برد. پس وقتي عذاب فرعون را ببيند مي داند که هرکس تکبر ورزد و نافرماني کند و با پادشاه برتر و والا به مبارزه برخيزد خداوند او را در دنيا و آخرت عذاب مي دهد. ولي هرکس که ترسي از خدا در دل او نباشد به هيچ نشانه اي ايمان نمي آورد.
هَلْ أتَاكَ حَدِيثُ مُوسَى آيا داستان موسي به تو رسيده است?
إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى آنگاه که پروردگارش او را در وادي مقدس طوي ندا داد
اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى به سوي فرعون ، برو که طغيان کرده است
فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَى أَن تَزَكَّى بگو : آيا تو را رغبتي هست که پاکيزه شوي،
وَأَهْدِيَكَ إِلَى رَبِّكَ فَتَخْشَى و من تو را به پروردگارت راه بنمايم و تو پروا کني?
فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَى پس آن آيت بزرگ را به او نشان داد
فَكَذَّبَ وَعَصَى و او تکذيب کرد و عصيان ورزيد
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَى سپس پشت کرد و مي شتافت
فَحَشَرَ فَنَادَى پس همه را گرد کرد و ندا داد ،
فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَى و گفت : من پروردگار برتر شما هستم
فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَى خدايش به عذاب آخرت و دنيا گرفتار کرد
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَى در اين عبرتي است براي کسي که مي ترسد.
خداوند متعال به پيامبرش محمد(ص) مي فرمايد:« هَلْ أتَاكَ حَدِيثُ مُوسَى» آيا خبر موسي به تو رسيده است؟ اين سوال از امر بزرگي است که به وقوع پيوسته است. يعني آيا خبر او به تو رسيده است آنگاه که « نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى» پروردگارش او را در وادي پاک« طوي» صدا زد؟
طوي جايي است که خداوند در آن جا با موسي سخن گفت و با اعطاي رسالت بر او منت گذارد و او را به همراه وحي مبعوث کرد و برگزيد. پس به او فرمود:
«اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى» برو به سوي فرعون که او سرکشي کرده است. يعني برو و با سخناني نرم و مهربانانه او را از سرکشي و طغيان و شرک ورزيدن و نافرماني بازدار.« لَّعَلَّهُ يَتَذَکَرُ أَو يَخشَي» شايد او پند پذيرد يا بترسد.
« فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَى أَن تَزَكَّى» پس به او بگو: آيا مي خواهي به خصلتي پسنديده و زيبا که خردمندان در به دست آوردن آن از يکديگر پيشي مي گيرند روي بياوري؟ و آن اين است که خود را پاکيزه گرداني و خويشتن از از آلودگي کفر و طغيان پاک کني و به سوي ايمان و عمل صالح بيرون بيايي؟!
« وَأَهْدِيَكَ إِلَى رَبِّكَ» و تو را به سوي خدا راهنمايي کنم و عوامل رضايت و خشم خدا را برايت بيان نمايم؟!« فَتَخْشَى» پس چون راه راست را بشناسي از پروردگارت بيمناک خواهي شد. اما فرعون از پذيرفتن آنچه موسي او را به سوي آن فرا خواند امتناع ورزيد.
« فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَى» و نشانه اي بزرگ را به او نشان داد. پس اين منافاتي با تعّدد معجزات ندارد.« فَأَلقَي عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعبَانُ مُّبينُ؛ وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذا هِيَ بَيضَآءُ لِلّنظِرينَ» موسي عصايش را انداخت و ناگهان به اژدهايي آشکار تبديل شد. و دست خودش را از گريبان بيرون کشيد و ناگهان براي بينندگان سفيد و درخشنده گرديد. « فَكَذَّبَ وَعَصَى» فرعون حق را دروغ انگاشت و از فرمان خدا سرپيچي کرد. « ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَى» سپس پشت کرد و رفت و براي مبارزه با حق به کوشش و تلاش پرداخت.
«فَحَشَرَ فَنَادَى؛ فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَى» فرعون لشکريانش را جمع کرد و ندا زد و به آن ها گفت:« من پروردگار برتر شما هستم». پس مردم سخن او را باور کردند و به باطل او اقرار نمودند زيرا عقل آن ها را به بازيچه گرفته بود.
« فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَى» خداوند عذاب فرعون را نمونه اي از عذاب دنيا و آخرت و هشداري براي ستمگران قرار داد. « إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَى» بي گمان در گرفتار شدن فرعون به عذاب براي کسي که از خدا بترسد پند و عبرت بزرگي است. چون هرکس که از خدا بترسد از نشانه و عبرت ها فايده مي برد. پس وقتي عذاب فرعون را ببيند مي داند که هرکس تکبر ورزد و نافرماني کند و با پادشاه برتر و والا به مبارزه برخيزد خداوند او را در دنيا و آخرت عذاب مي دهد. ولي هرکس که ترسي از خدا در دل او نباشد به هيچ نشانه اي ايمان نمي آورد.