قريب الله مطيع
_13 _December _2013هـ الموافق 13-12-2013م, 04:15 AM
تفسير سوره ي نبأ (1-16)
مکي و 40 آيه است.
بسم الله الرحمن الرحيم
عَمَّ يَتَسَاءلُونَ از چه چيز مي پرسند ?
عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ از آن خبر، بزرگ ،
الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ که در آن اختلاف مي کنند
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ آري، به زودي خواهند دانست
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ باز هم آري، به زودي خواهند دانست.
« عَمَّ يَتَسَاءلُونَ» کساني که آيات خدا را تکذيب مي کنند از چه چيزي مي ترسند؟ سپس آنچه را که از آن مي پرسند بيان کرد و فرمود:« عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ» از خبري بزرگ مي پرسند که ستيز و اختلافشان در آن طولاني شده و آن را تکذيب کرده و بعيد مي دانند.
و آن خبري است که شک و ترديد را نمي پذيرد ولي تکذيب کنندگان به لقاي پروردگارشان ايمان نمي آورند گرچه هر نشانه اي برايشان بيايد تا آن که عذاب دردناک را مي بينند.
بنابراين فرمود:« كَلَّا سَيَعْلَمُونَ؛ ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ» وقتي عذاب بر آن ها نازل شود آنچه را که تکذيب مي کنند خواهند دانست، ان گاه که به سوي آتش دوزخ سوق داده مي شوند و به آن ها گفته مي شود:« هَذِهِ النَّارُ التَّيِ کُنتُم بِهَا تُکَذِبُونَ» اين دوزخي است که آن را تکذيب مي کرديد. سپس خداوند متعال نعمت ها و دلايلي را بر صحت پيام پيامبران بيان کرد و فرمود:
أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا آيا ما زمين را بستري نساختيم ?
وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا و کوهها را ميخهايي?
وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا و شما را جفت جفت آفريديم
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا و خوابتان را آسايشتان گردانيديم
وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا و شب را پوششتان قرار داديم
وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا و، روز را گاه طلب معيشت
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا و بر فراز سرتان هفت آسمان استوار بنا کرديم
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا و چراغي روشن آفريديم
وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاء ثَجَّاجًا از ابرهاي باران زاي آبي فراوان نازل کرديم،
لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا تا بدان دانه و نبات برويانيم،
وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا و بستانهاي انبوه
آيا نعمت هاي بزرگي به شما نداده ايم و زمين را برايتان بستري نگردانده ايم و آن را براي منافعتان از قبيل شخم زدن و بناي مسکن و راه ها آماده ننموده ايم؟!
« وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا» و کوه را ميخ هائي کرده ايم که زمين را نگاه مي دارند تا زمين تکان نخورد.
« وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا» و شما را مرد و زن آفريده ايم تا هريک در آغوش ديگري آرام بگيرد و مودّت و مهرباني پديد آيد و از آن دو فرزند به دنيا آيد. در اين جا به لذت نکاح و ازدواج اشاره شده است.
« وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا» و خوابتان را مايه آرامش و راحتي و پايان کارهايتان قرار داده ايم که اگر در شب هم کار مي کرديد به بدن شما زيان مي رسيد. پس خداوند شب و خواب را قرار داده است که مردم را فرا مي گيرند تا حرکت هاي زيان آورشان سکون پيدا کند و به استراحتي که مفيد است، برسند.
« وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا» و بر بالاي سرتان هفت آسمان که در نهايت قوّت و صلابت و سختي است آفريده ايم. خداوند با قدرت خويش اين آسمان ها را نگاه داشته و آن ها را سقفي براي زمين کرده است و آسمان براي اهل زمين فوايد عديده اي دارد.
بنابراين از منافع آسمان يکي خورشيد است که آن را بيان کرد و فرمود:« وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا» با استعمال واژه چراغ به نعمت نور و روشنايي خورشيد اشاره کرد که براي مردم بسيار ضروري است. و با استعمال واژه « وهّاج» به گرماي خورشيد اشاره نمود که به وسيله آن ميوه ها مي رسند و منافعي ديگر دارد.
« وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاء ثَجَّاجًا» تا به وسيله آن ابر دانه و حبوبات را از قبيل گندم و جو و ذرت و برنج و ديگر دانه هاي که انسان ها مي خورند برويانيم. نيز به وسيله آن گياهان را برآوريم و اين همه گياهان را شامل مي شود. گياهاني که خداوند آن ها را روزيِ چهارپايانشان کرده است.
« وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا» و نيز باغ هايي انبوه رويانده ايم که در آن انواع ميوه هاي لذيذ است. پس خداوندي که اين نعمت هاي بزرگ و بي شمار را که اندازه و ارزش آن وصف ناپذير مي باشد عطا کرده است چگونه به او کفر مي ورزيد و آن چه را که به شما خبر داده تکذيب مي کنيد، و زنده شدن پس از مرگ و رستاخيز را دروغ مي انگاريد؟! و چگونه از نعمت هاي پروردگارتان براي نافرماني او استفاده مي کنيد و نعمت هاي خدا را انکار مي نماييد؟!
مکي و 40 آيه است.
بسم الله الرحمن الرحيم
عَمَّ يَتَسَاءلُونَ از چه چيز مي پرسند ?
عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ از آن خبر، بزرگ ،
الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ که در آن اختلاف مي کنند
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ آري، به زودي خواهند دانست
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ باز هم آري، به زودي خواهند دانست.
« عَمَّ يَتَسَاءلُونَ» کساني که آيات خدا را تکذيب مي کنند از چه چيزي مي ترسند؟ سپس آنچه را که از آن مي پرسند بيان کرد و فرمود:« عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ» از خبري بزرگ مي پرسند که ستيز و اختلافشان در آن طولاني شده و آن را تکذيب کرده و بعيد مي دانند.
و آن خبري است که شک و ترديد را نمي پذيرد ولي تکذيب کنندگان به لقاي پروردگارشان ايمان نمي آورند گرچه هر نشانه اي برايشان بيايد تا آن که عذاب دردناک را مي بينند.
بنابراين فرمود:« كَلَّا سَيَعْلَمُونَ؛ ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ» وقتي عذاب بر آن ها نازل شود آنچه را که تکذيب مي کنند خواهند دانست، ان گاه که به سوي آتش دوزخ سوق داده مي شوند و به آن ها گفته مي شود:« هَذِهِ النَّارُ التَّيِ کُنتُم بِهَا تُکَذِبُونَ» اين دوزخي است که آن را تکذيب مي کرديد. سپس خداوند متعال نعمت ها و دلايلي را بر صحت پيام پيامبران بيان کرد و فرمود:
أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا آيا ما زمين را بستري نساختيم ?
وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا و کوهها را ميخهايي?
وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا و شما را جفت جفت آفريديم
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا و خوابتان را آسايشتان گردانيديم
وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا و شب را پوششتان قرار داديم
وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا و، روز را گاه طلب معيشت
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا و بر فراز سرتان هفت آسمان استوار بنا کرديم
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا و چراغي روشن آفريديم
وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاء ثَجَّاجًا از ابرهاي باران زاي آبي فراوان نازل کرديم،
لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا تا بدان دانه و نبات برويانيم،
وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا و بستانهاي انبوه
آيا نعمت هاي بزرگي به شما نداده ايم و زمين را برايتان بستري نگردانده ايم و آن را براي منافعتان از قبيل شخم زدن و بناي مسکن و راه ها آماده ننموده ايم؟!
« وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا» و کوه را ميخ هائي کرده ايم که زمين را نگاه مي دارند تا زمين تکان نخورد.
« وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا» و شما را مرد و زن آفريده ايم تا هريک در آغوش ديگري آرام بگيرد و مودّت و مهرباني پديد آيد و از آن دو فرزند به دنيا آيد. در اين جا به لذت نکاح و ازدواج اشاره شده است.
« وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا» و خوابتان را مايه آرامش و راحتي و پايان کارهايتان قرار داده ايم که اگر در شب هم کار مي کرديد به بدن شما زيان مي رسيد. پس خداوند شب و خواب را قرار داده است که مردم را فرا مي گيرند تا حرکت هاي زيان آورشان سکون پيدا کند و به استراحتي که مفيد است، برسند.
« وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا» و بر بالاي سرتان هفت آسمان که در نهايت قوّت و صلابت و سختي است آفريده ايم. خداوند با قدرت خويش اين آسمان ها را نگاه داشته و آن ها را سقفي براي زمين کرده است و آسمان براي اهل زمين فوايد عديده اي دارد.
بنابراين از منافع آسمان يکي خورشيد است که آن را بيان کرد و فرمود:« وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا» با استعمال واژه چراغ به نعمت نور و روشنايي خورشيد اشاره کرد که براي مردم بسيار ضروري است. و با استعمال واژه « وهّاج» به گرماي خورشيد اشاره نمود که به وسيله آن ميوه ها مي رسند و منافعي ديگر دارد.
« وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاء ثَجَّاجًا» تا به وسيله آن ابر دانه و حبوبات را از قبيل گندم و جو و ذرت و برنج و ديگر دانه هاي که انسان ها مي خورند برويانيم. نيز به وسيله آن گياهان را برآوريم و اين همه گياهان را شامل مي شود. گياهاني که خداوند آن ها را روزيِ چهارپايانشان کرده است.
« وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا» و نيز باغ هايي انبوه رويانده ايم که در آن انواع ميوه هاي لذيذ است. پس خداوندي که اين نعمت هاي بزرگ و بي شمار را که اندازه و ارزش آن وصف ناپذير مي باشد عطا کرده است چگونه به او کفر مي ورزيد و آن چه را که به شما خبر داده تکذيب مي کنيد، و زنده شدن پس از مرگ و رستاخيز را دروغ مي انگاريد؟! و چگونه از نعمت هاي پروردگارتان براي نافرماني او استفاده مي کنيد و نعمت هاي خدا را انکار مي نماييد؟!